Zofia Borzyszkowska
Zofia Borzyszkowska
Integracja Strukturalna jest metodą pracy z ciałem wykorzystującą manipulację tkanki ( dotyk) oraz reedukację ruchową ( świadomy , kierunkowy ruch). W tradycyjnej formie polega na 10 sesjach terapeutycznych, każda z nich koncentruje się na innym obszarze ciała i innym celu, które wszystkie tworzą jedną logiczną całość. Poprzez zmianę napięcia i ustawienia poszczególnych struktur chcemy wprowadzić nowy wymiar równowagi w ciele , tak aby z łatwością funkcjonowało w polu grawitacyjnym Ziemi , w którym wszyscy żyjemy.
W integracji strukturalnej mamy zamiar wykonać 10 sesji, jest ku temu powód, nie mamy do czynienia z lokalnym problemem i podejściempoprostu to naprawię i na tym koniec, mamy tu do czyniania z próbą poprawy funkcjonowania całego ciała w polu grawitacyjnym, zwiększenia jego wydajności i uzyskanie poczucia większego bezpieczeństwa. Przejście przez proces rekonstrukcji jakim jest integracja strukturalna zwiększa szanse organizmu na samodzielne rozwiązanie problemu.
~Ida Rolf~
Bardziej zbalansowana postawa , ciało dązy do wyprostowania w sposób bezwysiłkowy i naturalny
Zorganizowane ciało efektywniej radzi sobie z przewlekłymi dolegliwościami. Zazwyczaj znikają podczas serii lub znacząco się minimalizują.
Dzięki zwiększeniu świadomości ruchu w naturalny sposób możemy poprawić ergonomię naszego ruchu .
Ciało które nie musi walczyć z grawitacją , a znią współpracuje cechuje się większą energią , witalnością, efektywnością .
zorganizowanie ciała w polu grawitacyjnym może dać poczucie fizjologicznego bezpieczeństwa.
Dzięki poprawie świadomości i zrozumienia ruchu pojawia się akceptacja swoich niedoskonałości oraz chęć pracy z nimi.
Ida Rolf (1896–1979) była biochemiczką, pionierką pracy z ciałem i twórczynią Integracji Strukturalnej („Rolfing™”). Już na początku XX wieku wyprzedzała swoje czasy, dostrzegając kluczową rolę powięzi — tkanki, którą określała mianem organu struktury całego ciała.
Jako doktor biochemii Uniwersytetu Columbia i pierwsza kobieta na stanowisku badawczym w Instytucie Rockefellera, łączyła ścisłe podejście naukowe z niezwykłą intuicją i otwartością na różne metody pracy z człowiekiem. Studiowała w Europie, zgłębiała fizykę, matematykę i biochemię, a także inspirowała się osteopatią, jogą, techniką Alexandra czy metodą Feldenkraisa.
Jej przełomowe podejście polegało na zrozumieniu, że ciało funkcjonuje jako zintegrowana całość, a jego struktura bezpośrednio wpływa na zdrowie, postawę i swobodę ruchu. W czasach, gdy powięź była niemal całkowicie ignorowana, Ida Rolf wskazała jej fundamentalne znaczenie — co dziś znajduje potwierdzenie we współczesnych badaniach naukowych.
Swoją metodę rozwijała przez dekady pracy z pacjentami, a następnie nauczała jej m.in. w Instytucie Esalen w Kalifornii — jednym z najważniejszych ośrodków rozwoju podejścia holistycznego do człowieka.